- रिता घिमिरे
जीवनको गहिराइमा डुब्दै जाँदा,
मौनसँग प्रेम गर्न सिकिँदो रहेछ…
हावाको प्रत्येक स्पर्शमा
कुनै अदृश्य चेतना बगिरहेझैँ,
नदीको प्रत्येक बहावमा
समर्पणको लय गुञ्जिरहेझैँ।
माटोको सुवासमा आत्मीयता, आकाशको विशालतामा
अनन्तताको अनुभूति हुने रहेछ।
प्रकृतिसँग नजिकिँदै जाँदा,
‘म’ र प्रकृतिबीचको दूरी
मेटिँदै जाँदो रहेछ—
श्वास हावासँग, धड्कन धरतीसँग,
एउटै लयमा विलीन हुँदै जाँदो रहेछ।
जीवनको गहिराइमा डुब्दै जाँदा,
मौनसँग प्रेम गर्न सिकिँदो रहेछ।
