- रिता घिमिरे
निरन्तर बर्सिरहेको झरी देख्दा,
आकाश आफैँ रोइरहे झैँ लाग्छ….
आफ्नै सन्तानको पीडा सहन नसकेकी होला सायद,
प्रकृति आमा अश्रुधारा बगाइरहेकी छिन् जस्तो लाग्छ।।
प्रत्येक पानीको थोपा प्रकृति आमाको आँसु जस्तो लाग्छ..
हरेक उर्लिएका नदीहरू उनको ब्याकुल हृदयको धड्कन हो जस्तो लाग्छ।
प्रकृतिमा सुनिने सुस्केराहरू मौन विलाप हुन् जस्तो लाग्छ..
हावाका झोकाले हल्लिएका प्रत्येक रूखका पातहरू उनकै प्रार्थनाका शब्दहरू हुन् जस्तो लाग्छ।
बादलको गर्जनहरु,उनको दबिएको चीत्कार जस्तो लाग्छ..
पहाडमा गएको पहिरो हेर्दा,उनको छाती नै चिरिएर मौन पीडा बाहिर पोखिइरहेझैँ लाग्छ।।
र त्यो इन्द्रेणी…
प्रकृति आमाले आँसु पुछेर मुस्कुराउन खोजेकी मुस्कान जस्तो लाग्छ।
अझै बाँकी रहेको आशाको मुस्कान जस्तो लाग्छ।।
