म हेरी रहे, मेरो घर जलि रह्यो, जलि रह्यो

• डाेरमणि पौडेल

म हेरी रहे, मेरो घर जलि रह्यो, जलि रह्यो । म हेरी रहे हेर्दा हेर्दै घर खरानी भयो तर पनि हेरी रहे । अनि मैले सम्झे मैले गरेका एक एक गल्तीहरुलाई केलाउनथाले ।
म ५४ वर्ष भएछ यहाँ बसेको यो विचमा मेरो घर अगाडीको सानो छाप्रो स्कूललाई महलमा परिणत गरे । ५ कक्षाबाट १२ कक्षामा पु¥याए । पहिलो गल्ति त्यहिबाट सुरु गरे । पञ्चायती निरंकुशताको विरुद्ध लड्दा दर्जनौ पटक जेल गए । लाठी खाए, बुट खाए, क्रुर दमनलाई खेपे, मण्डलेहरुबाट कुटाई खाए ।

म लडीरहे लडीरहे, जनतालाई सचेत गराउन काम गरि रहे । त्यो मैले अर्को गल्ती गरे । म मेयर भए, मैले आफ्ने तागत नगरको विकासमा लगाए, शुन्यमा रहेको हेटौँडा नगरलाई उचाइमा पु¥याए । देश विदेशमा नगरलाई चिनाए । पानी, विजुली, सडक, शिक्षा र स्वास्थ्यमा व्यापक सुधार गरे, त्यो अर्को गल्ति गरे । पदमा नहुँदा पनि नगरपालिकालाई अरबौको जग्गा दिलाए (टिसिएन) फेरी अर्को गल्ती गरे । सानो खुम्चिएको हेटौँडालाई बृहत्तर हेटौँडा बनाए गल्ति माथी गल्ती गर्दे गए ।

मुख्यमंत्री बने नगर भित्रका पिछडीएका क्षेत्रलाई रुपान्तरण गरे गाउँलाई शहर वनाए, प्रदेशको राजधानी हेटौँडामा कायम गराए, मृत शहरलाई जीवन दिए, बिस वर्ष देखी सुस्ताएर बसेको सिटीइभिटीलाई जगाए र गौरीटार रंगशालालाई जीवन दिए ।

पचास शैयाको हेटौंडा अस्पताल लाई पाचसय शय्याको शिक्षण अस्पताल बनाउन लागे । कृषिको सुपर मार्केट बनाए, दुध प्रशोधनको कारखाना बनाए, विश्व विद्यालयको जग हाले, हेटौडालाई शिक्षा र स्वास्थको हव बनाए, पर्यटकहरुको आकर्षणको केन्द्र बनाए ।

यती धेरै गल्ती गरेको रहेछु, अझ लेख्न नसकेका गल्तीहरु कति हुन कति । अनी मेरो घरमा आगो लगाउने कुरालाई सहजै स्वीकारे । एउटा दुइवटा होईन हजारौं गल्ती गरेको घरमा आगो लगाउनु पर्ने थियो । लगाए तर एउटा चुनौती दिन्छु यदि आफ्नै बाबुले जन्माएको छोरो छ भने मैले यो चउन्नस वर्षमा कसैको एक रुपैया खाएको, भ्रष्ट्राचार र अनियमितता गरेको छ भने पुष्टी गरेर देखाओस् । अनुसन्धान गरोस्, प्रमाणित गरोस्, अगाडी आएर म सगं बोल्ने हिम्मत गरोस् म आत्मदाह गर्न तयार छु । होइन भने तिमीहरुका आगो झोस्नेको अनुहार मेरा सबै परिवारको आँखा अगाडी नाचि रहनेछ, नाचि रहने छ । जबसम्म ………..

अन्त्यमा मेरो घरमा आक्रमण हुँदा आफ्नो ज्यानको बाजी राखेर प्रतिकार गर्ने दुईचार जना छिमेकीहरुलाई अन्तरमनले धन्यवाद भन्न चाहन्छु । साथै, आगलागी भएको ठाउँबाट पचास मिटर टाढा उभिएर तमाशा हेर्ने सयाैँ गाउँलेहरु प्रतिकारको त कुरै नगरौँ, आतताईहरु फर्किसके पछि पनि आगो निभाउन समेत नआउने सबैलाई नमन गर्दै सबैको जय होस् भन्न चाहन्छु ।
जय होस् ।